Sukienka ze starego płaszcza

Sukienka ze starego płaszcza - Izabela Górnicka-Zdziech

Książka kreśli dwa portrety kobiet: osiemdziesięcioletniej oraz trzydziestoletniej. Autorka przedstawia różnicę w myśleniu, postrzeganiu oraz nazywaniu tych dwóch kobiet. Książka ukazuje m. in. jak potrafi kochać osiemdziesięciolatka i trzydziestolatka, co myślą te dwie kobiety, których dzieli pół wieku doświadczeń, o starości; ma przynieść spojrzenie na twórczość w wieku podeszłym oraz dojrzałym; przedstawić współczesne oraz dawne problemy macierzyństwa. Eseje kobiet przybliżają uniwersalne problemy, z jakimi borykają się kobiety dziś, a także te sprzed pół wieku. Stanowią jednak opowieści własne, jednostkowe, niekiedy intymne. Bohaterki są prawdziwe. Nie wymyślają swoich dramatów ani radości. Ich świat istnieje naprawdę. Brak fikcji jest ważnym elementem koncepcji całości pomyślanej raczej jako zbiór fotografii niż obrazków. Bohaterki mimo wielu różnic charakterologicznych mają wiele cech wspólnych, m. in. obydwie są matkami, parają się pisaniem. Zbliżanie się i oddalanie ich światów stanowi oś konstrukcyjną książki. Kobiety przeglądają się w sobie nawzajem niczym w lustrze, które jednak nie przynosi wyłącznie odbić, ale także dodaje im lub ujmuje cech.