Studia z dziejów młodzieży Uniwersytetu Krakowskiego od Oświecenia do połowy XX wieku

Studia z dziejów młodzieży Uniwersytetu Krakowskiego od Oświecenia do połowy XX wieku - Celina Bobińska (red.)

Celina Bobińska-Wolska (ur. 24 grudnia 1913 w Krakowie, zm. 10 czerwca 1997 tamże) – polska historyk dziejów nowożytnych i działaczka komunistyczna. W 1918 wyjechała wraz z matką Heleną Bobińską do Moskwy, gdzie przebywał jej ojciec Stanisław Bobiński. Jej wujem był Julian Brun a siostrą cioteczną Celina Budzyńska. Studia wyższe ukończyła w Moskwie w 1937. Do 1940 pracowała jako nauczycielka, następnie jako aspirant na Uniwersytecie Moskiewskim. W 1945 została kandydatem nauk historycznych (promotor Władimir Piczeta). Do Polski wróciła w 1945. Pracowała jako publicysta, redaktor i wykładowca w Centralnej Szkole Partyjnej. Od 1950 kierownik Katedry Historii Polski UJ. Profesor nadzwyczajny od 1954, profesor zwyczajny - 1961. W latach 1952-1968 kierownik Pracowni Badań Agrarnych w Instytucie Historii PAN. Jej mężem był Władysław Wolski minister administracji publicznej w rządzie Józefa Cyrankiewicza. Jego działalność i powiązania z radzieckimi służbami bezpieczeństwa spowodowały w 1950 usunięcie ze stanowisk państwowych i partyjnych za intrygi przeciwko kierownictwu PZPR. Doprowadziło to odsunięcia Bobińskiej od wpływu na kształtowanie nauk historycznych i odsunięcie jej poprzez wysłanie wraz z mężem do Krakowa w maju 1950. Była prezesem Marksistowskiego Zrzeszenia Historyków.