Stosunki Polsko-Izraelskie (1945-1967)

Stosunki Polsko-Izraelskie (1945-1967) -

16 maja 1948 roku Polska jako jedno z pierwszych państw uznała państwowość Izraela. Oficjalnie władze polskie nawiązały stosunki dyplomatyczne z państwem żydowskim 19 maja tego samego roku. Od samego początku stosunki pomiędzy obu krajami warunkowane były przesłankami o charakterze ideologicznym i politycznym. Dużą uwagę w stosunkach dwustronnych przywiązywano do żydowskiej emigracji z Polski. Emigracje wzmagały takie wydarzenia jak pogrom kielecki, czy wydarzenia poznańskie. Po 1956 roku stosunki na linii Warszawa –Tel Awiw układały się jednak względnie normalnie. Jednak zmiana nadeszła w 1967 roku. PRL, jako członek bloku wschodniego, realizował względem Izraela politykę nakreśloną przez Moskwę. Wojna sześciodniowa, gdzie po stronie państw arabskich jednoznacznie opowiedział się cały blok wschodni, doprowadziła do zerwania 12 czerwca 1967 roku stosunków dyplomatycznych pomiędzy Izraela a wszystkimi państwami bloku. ZSRR rozpoczął politykę izolowania i ograniczania kontaktów z państwem żydowskim, udzielając przy tym bezwzględnego poparcia krajom arabskim.