Stolarstwo budowlane, Cz. 2

Stolarstwo budowlane, Cz. 2 - Zenon Żniński

SPIS TREŚCI: 1. Uwagi wstępne 2. Warunki techniczne przy wykonywaniu robót stolarsko-budowlanych 3. Wymiary grubości drewna do wyrobów stolarsko-budowlanych 4. Drewno sosnowe i rodzaje wyrobów stolarsko-budowlanych 5. Wykonywanie robót stolarsko-budowlanych 6. Warunki techniczne zamawiania i odbioru wyrobów stolarsko-budowlanych 7. Obmiar i obliczanie robót stolarsko-budowlanych ... Pierwszy w Polsce cech stolarski powstał w 1489 roku w Krakowie. Rozwój meblarstwa wiązał się z rozwojem miast, a tym samym z rozwojem mieszczaństwa. Pierwszą szkołę meblarstwa stworzył w 1750 roku Stanisław Konarski. Do znanych stolarzy zalicza się Jan Jakub Simmler (1791–1872), polski rzemieślnik ebenista, produkujący meble o wysokim poziomie artystycznym i technicznym. Niejednokrotnie zawody cieśli oraz stolarza są mylone. Mimo że przedmiotem obu jest praca z drewnem, istnieją między nimi diametralne różnice. Praca stolarza polega na tworzeniu z różnych rodzajów drewna oraz materiałów drewnopochodnych przedmiotów codziennego użytku i mebli. Cieśla natomiast odpowiada za tworzenie większych drewnianych konstrukcji budowlanych (takich jak: domy, statki – szkutnictwo), a najczęściej ich elementów m.in. więźb dachowych, okien i drzwi, podłóg, zrębów i części wyposażenia, trwale związanych z obiektem. Zawód stolarza wymaga dużej wiedzy na temat różnorodnych gatunków drewna, oceny ich jakości, właściwości i przeznaczenia oraz rodzajów połączeń: stałych (na klej) lub rozłącznych (kołkowych, wpustowych) itp. Stolarz powinien posiadać wyobraźnię przestrzenną, zdolności manualne i uzdolnienia artystyczne. Musi także umieć dopasować różne rodzaje drewna, oraz trwale połączyć elementy przy pomocy kleju, gwoździ, stalowych śrub.