Stendhal (Marie-Henri Beyle) - Dzieła wybrane, Tomy I-IV

Stendhal (Marie-Henri Beyle) - Dzieła wybrane, Tomy I-IV - ( Henri Beyle) Stendhal

Tom I: O miłości, Pamiętnik egotysty, Życie Henryka Brulard (793 s., 1982 r.) Tom II: Czerwone i czarne, Kroniki włoskie (627 s., 1982 r.) Tom III: Lucjan Leuwen (638 s., 1982 r.) Tom IV: Pustelnia parmeńska, Lamiel (566 s., 1982 r.) Stendhal, właściwie Henri Beyle (1783-1842), francuski pisarz. Ukończył Szkołę Centralną w Grenoble z wyróżnieniem w dziedzinie matematyki. Biorąc udział we włoskiej kampanii Napoleona I w 1800 poznał Italię, w której spędził znaczną część życia. 1802-1805 w Paryżu, następnie ponownie w armii, brał udział m.in. w wojnie z Rosją 1812. 1814-1821 przebywał w Mediolanie, wrócił do Paryża, 1831-1842 był konsulem francuskim w Civitavecchia (Włochy). Jeden z najwybitniejszych prozaików francuskich i europejskich XIX w. Zwolennik ideałów rewolucji francuskiej i demokracji, ostro krytykował stosunki społeczno-polityczne we Francji po upadku Napoleona I. Jako krytyk sztuki i literatury przyczynił się do upowszechnienia ideałów romantyzmu, które łączył z racjonalizmem, np. studium O miłości (1822, wydanie polskie 1905), dwie rozprawy Racine i Szekspir (1823, 1825, łączne wydanie polskie 1957). Powieści psychologiczno-obyczajowe - arcydzieła światowej literatury: Czerwone i czarne (1830, wydanie polskie 1889), Pustelnia parmeńska (1. wydanie polskie pt. Klasztor Kartuzów w Parmie, 1889), pośmiertnie opublikowany Lucjan Leuwen (1894, wydanie polskie 1950). Również Kroniki włoskie (1839, wydanie polskie 1923), wydane pośmiertnie pisma autobiograficzne, m.in.: Dziennik (1888, wydanie polskie 1973), Życie Henryka Brulard (1890, wydanie polskie 1931), Pamiętnik egotysty (1892, wydanie polskie 1933).