Stefana Franciszka z Prószcza Medekszy, 1875 r.

Stefana Franciszka z Prószcza Medekszy, 1875 r. - Praca Zbiorowa

Dwa właśnie ubiega lata, jak za pośrednictwem P. Bronisława zaleskiego, Członka Akademii miejętności w Krakowie, sekretarza Towarzystwa historuczno-literackiego w Paryżu nadesłano Komisyi histor.. Fragment ze wstępu Stefan Franciszek Medeksza (ur. ok. 1629, zm. po 2 kwietnia 1690) – sędzia ziemski kowieński od 1690, podczaszy żmudzki od 1670, dworzanin i sekretarz królewski w 1661, dyplomata, pamiętnikarz i mówca. Urodził się ok. roku 1629, w rodzinie osiadłej na Żmudzi jak syn Marka z Prószcza. Za młodu służył w wojsku. W roku 1652 przebywał na dworze Janusza Radziwiłła, następnie w służbie u Wincentego Gosiewskiego, hetmana polnego litewskiego, a nieco później u Krzysztofa Paca, kanclerza wielkiego litewskiego. Uczestniczył w wielu ważnych wydarzeniach politycznych i akcjach dyplomatycznych. W latach 1655, 1657-1658 i 1662 odbywał legacje do Moskwy. Od roku 1660 był deputatem trybunalskim, następnie pisarzem grodzkim kowieńskim i przez pewien czas (1661) sekretarzem Jana Kazimierza. Po jego abdykacji (16 września 1668) posłował na konwokację i elekcję Michała Wiśniowieckiego, z którego polecenia witał na Śląsku przybywającą do Polski arcyksiężniczkę Eleonorę. W roku 1670 został podczaszym żmudzkim. W latach 1676, 1681, 1685 i 1688 był posłem na kolejne sejmy. Prawdopodobnie w końcu marcu roku 1690 został sędzią ziemskim kowieńskim. Najczęściej przebywał w majątku rodzinnym Zejny pod Wilnem. Zmarł po 2 kwietnia roku 1690.