Stary człowiek i morze, I wydanie

Stary człowiek i morze, I wydanie - Ernest Hemingway

Stary człowiek i morze − opowiadanie Amerykanina Ernesta Hemingwaya, które opublikowane zostało w 1952 roku. Dzieło napisał on podczas pobytu na Kubie w 1951 roku. Książka ta traktuje o starym kubańskim rybaku Santiago, który walczy z wielką rybą, marlinem.

Utwór ten w dużym stopniu przyczynił się do uzyskania przez Hemingwaya w 1954 roku literackiej Nagrody Nobla[b][2]. Uważa się, że pierwowzorem postaci Santiago był Gregorio Fuentes (1897–2002).

Opowiadanie jest lekturą szkolną w szkole podstawowej i średniej.

Akcja opowiadania rozgrywa się w ciągu czterech wrześniowych dni, w okresie silnych huraganów na morzu, podczas których można złapać większe ryby niż zwykle. Stary rybak Santiago wyrusza na połów ryb. Chce udowodnić, że chociaż jest stary, to nie jest bezużytecznym i kiepskim rybakiem. W przygotowaniach do wyprawy pomaga mu kilkunastoletni Manolin. W trakcie wyprawy rybakowi udaje się złowić potężnego marlina. W drodze powrotnej musi walczyć nie tylko z silną i ciężką rybą, ale i z rekinami.

Monologi i przemyślenia Santiago są ważną częścią opowiadania. Przesłaniem utworu jest refleksja mówiąca, że człowiek jest zdolny zrobić wszystko, oraz, jeśli chce, może pokonać wszelkie trudności, czego dowodem jest wspominana przez bohatera walka – siłowanie na rękę. Ani wiek, ani zmęczenie nie przeszkodziły rybakowi w osiągnięciu swego celu – zdobyciu marlina.