Starożytności Warszawy Tom od I do VI reprinty z ok 1856 r

Starożytności Warszawy Tom od I do VI reprinty z ok 1856 r - Aleksander Wejnert

Tom I -  reprint z 1848 r., 383 s.

Tom II - reprint z 1848 r., 411 s.

Tom III - reprint z 1854 r., 382 s.

Tom IV - reprint z 1856 r., 462 s.

Tom V - reprint z 1857 r., 453 s.

Tom VI - reprint z 1858 r., 468 s.

Aleksander Wejnert (ur. 24 kwietnia 1809 w Warszawie, zm. 25 listopada 1879) – polski historyk, varsavianista. Był synem Antoniego Wejnerta, flecisty pochodzenia czeskiego. W latach 1827–1830 studiował na wydziale nauk prawnych i administracyjnych Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1832–1857 był urzędnikiem miejskim w Warszawie. W 1857 rozpoczął pracę jako główny kasjer na kolei warszawsko-wiedeńskiej. W 1879 został kierownikiem biblioteki Branickich.

Około 1836 został honorowym konserwatorem akt miasta Warszawy, urząd ten pełnił do 1872. Wykorzystując dostęp do archiwum miejskiego Warszawy badał przeszłość miasta. Publikował m.in. w „Bibliotece Warszawskiej”, „Gazecie Polskiej”, „Gazecie Warszawskiej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Tygodniku Ilustrowanym” oraz w Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda. Najważniejszą jego pracą jest 6-tomowa Starożytność warszawska (1848–1858), poświęcona zabytkom miasta. Opublikował także Zabytki dawnych urządzeń sądowych m. Warszawy i O starostwach w Polsce końca XVIII w. Jest patronem ulicy na warszawskim Mokotowie.