Stalin dzieła tom 1 do 10 - J. W. Stalin
Józef Stalin Stalin Józef Wissarionowicz, właściwie Josif Wissarionowicz Dżugaszwili (1878–1953), Gruzin, działacz polityczny, przywódca ZSRR. Studiował 5 lat w seminarium duchownym w Tyflisie (Tbilisi). Od 1898 związany z rosyjską socjaldemokracją. W sporach wewnątrzpartyjnych opowiadał się po stronie bolszewików. 1906-1908 kierował bolszewickimi tzw. akcjami ekspropriacyjnymi (napady na banki, transporty pieniędzy itp.) na Zakaukaziu. 1908-1913 kilkakrotnie aresztowany i zsyłany na Syberię (uciekał). 1912 członek Komitetu Centralnego Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (bolszewików). Po rewolucji lutowej redaktor "Prawdy". Jeden z organizatorów rewolucji październikowej, poparł W.I. Lenina w sporze dotyczącym zawarcia pokoju brzeskiego 1918. Komisarz ludowy ds. narodowości 1917-1922. Komisarz ludowy kontroli państwowej 1919-1922. W czasie wojny domowej w Rosji (1918-1920) komisarz szeregu frontów. Od kwietnia 1922 sekretarz generalny Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików). Po śmierci Lenina faktyczny dyktator ZSRR. W walce o władzę wyeliminował kolejno: L.D. Trockiego przy pomocy G.J. Zinowjewa i L.B. Kamieniewa, tych ostatnich przy pomocy grupy N.I. Bucharina, wreszcie Bucharina. 1929-1935 kierował procesem kolektywizacji rolnictwa i przyspieszonej industrializacji, którym towarzyszyła klęska głodu (pochłonęła miliony ofiar) oraz masowe zbrodnie i represje wobec wszystkich warstw społecznych i narodowości. W październiku 1934 zainspirował morderstwo S.M. Kirowa, które stało się pretekstem do wymordowania elity partyjnej i wojskowej podczas wielkich czystek. Ideologicznym uzasadnieniem terroru lat 30. była sformułowana przez Stalina teza o zaostrzaniu się walki klasowej w miarę postępów budowy socjalizmu. Przez Międzynarodówkę Komunistyczną Stalin wywierał także przemożny wpływ na światowy ruch komunistyczny. 1939 zainicjował zbliżenie z III Rzeszą, którego rezultatem było zagarnięcie w 1939 przez ZSRR wschodnich terenów Polski oraz Estonii, Łotwy, Litwy, wschodniej Rumunii i Karelii (1940). Po agresji Niemiec na ZSRR w 1941 Stalin związał się sojuszem z Wielką Brytanią, a następnie z Stanami Zjednoczonymi. Podczas konferencji w Teheranie (1943), Jałcie (1945) i Poczdamie (1945) wywierał decydujący wpływ na ich postanowienia, rozszerzając systematycznie radziecką strefę wpływów i ustanawiając rządy komunistyczne w krajach Europy Wschodniej. W 1945 otrzymał tytuł generalissimusa i bohatera ZSRR. Jego metody - terror, represje, morderstwa polityczne były stosowane we wszystkich krajach bloku komunistycznego. Zmarł w niejasnych okolicznościach. Stalin był twórcą najbardziej ludobójczego, obok hitleryzmu, systemu XX w., wprowadził dyktatorski kult własnej osoby. Doprowadził ZSRR do statusu supermocarstwa. Jego politykę częściowo skrytykowano podczas XX Zjazdu KPZR w 1956. Rozpoczęta wówczas powierzchowna destalinizacja (ograniczana do demaskowania tzw. kultu jednostki) miała służyć utrwaleniu rządów nomenklatury partyjnej i trwała do końca istnienia KPZR i ZSRR.
TOM 1 - 1901-1907 (436s., 1949r.).
TOM 2 - 1907-1913 (434s., 1949r.).
TOM 3 - 1917 marzec - październik (438s., 1951r.).
TOM 4 - Listopad 1917-1920 (496s., 1951r.).
TOM 5 -1921 - 1923 (452s., 1950r.)
TOM 6 - 1924 (434s., 1951r.)
TOM 7 - 1925 (424s., 1950r.).
TOM 8 - 1926 styczeń - listopad (411s., 1950r.).
TOM 9 - Grudzień 1926 - lipiec 1927 (383s.,1951r.).
TOM 10 - 1927 sierpień - grudzień (403s., 1950r.).
