Stadt und Landkirchen 1915 r.

Stadt und Landkirchen 1915 r. - O. Hossfeld

Friedrich Oskar Hoßfeld (ur. 4 lipca 1848 w Schulpforte, zm. 15 października 1915 w Nieder-Wildungen) – niemiecki architekt. Odbył podróże naukowe do Włoch, Francji i Austrii. Od 1876 asystent Reinholda Persiusa, dyrektora Komisji Budowy Zamku (niem. Schlossbaukommission)[1]. Był autorem wyróżnionych projektów kolegium uniwersytetu w Strasburgu (1878), zabudowy Wyspy Muzeów (1884) i gmachu Reichstagu (1882) w Berlinie.

Od 1888 inspektor budownictwa (niem. Landbauinspektor) w Ministerstwie Robót Publicznych, tajny radca budowlany, był jednym z redaktorów naczelnych opiniotwórczych periodyków fachowych "Zeitschrift für Bauwesen" i "Zentralblatt der Bauverwaltung", przyczynił się do uformowania niemieckiego ruchu ochrony zabytków, od 1899 wydawał czasopismo "Denkmalpflege". W latach 1890-1895 równolegle wykładał na Politechnice w Charlottenburgu[1]. Od 1900 kierował w ministerstwie działem budowy muzeów, kościołów i budowli zabytkowych w Prusach[1], rozwijając przy tej sposobności żywą własną działalność budowlaną. Zaprojektował wiele kościołów, zarówno katolickich, jak i ewangelickich, miejskich i na wsi, na terenie Niemiec i dzisiejszej Polski[1]. W swoich projektach posługiwał się formami historyzującymi, głównie neogotyckimi i neobarokowymi. Pozostawił wyczerpująca dokumentację działalności architektonicznej w formie szeregu artykułów prasowych, następnie opublikowanych w formie książkowej (4 wydania do 1915). Do jego współpracowników należeli m.in. G. Güldenpfennig, Roger Sławski i C. Weber. Z budowli świeckich projektował gmach Szkoły Rzemiosł Artystycznych (niem. Kunstgewerbeschule) w Berlinie i ratusz w Lützen (współaut. Karl Hinckeldeyn).