Staatengeschichte des Abendlandes im Mittelalter: Erster, Zweiter Band/Geschichte zweiten Kaiserreiches und des Konigreches Italien

Staatengeschichte des Abendlandes im Mittelalter: Erster, Zweiter Band/Geschichte zweiten Kaiserreiches und des Konigreches Italien - Praca Zbiorowa

Staatengeschichte des Abendlandes im Mittelalter: 

Erster Band: Dr. Hans Prutz, 1885 r., 726 str.

Zweiter Band: Dr. Hans Prutz, 1887 r. , 855 str.

Geschichte zweiten Kaiserreiches und des Konigreches Italien: Donst Bulle, 1890 r. , 652 str

Hans Prutz (20 maja 1843 r. - 29 stycznia 1929 r.) Był niemieckim historykiem .

Syn Roberta Eduarda Prutza (1816-1872), eseista i historyk, Hans urodził się w Jenie , kształcił się na uniwersytetach w Jenie i Berlinie .

W 1865 roku ukazała się jego monografia o Henrym Lwie , księciu Saksonii i Bawarii , po której nastąpiły trzy tomy o cesarzu Fryderyku Barbarossie ( Kaiser Friedrich I. , Danzig, 1871-1874). W międzyczasie w latach 1863-1873 uczył w szkołach średnich. W 1874 r. Otrzymał rządową komisję, która podjęła się poszukiwań w Syrii , zwłaszcza w Tyrze , iw rezultacie opublikowała ją w 1876 r. Aus Phönicien , zbiór szkiców historycznych i geograficznych. W tym samym roku ukazała się jego pierwsza praca o krucjatach , Quellenbeiträge zur Geschichte der Kreuzzüge, a seria monografii na ten sam temat zakończyła się w 1883 r. w znanym Kulturgeschichte der Kreuzzüge . Następnie zwrócił się do szerszego tematu Prutz przyczyniło się do ONCKEN „s University historii dwóch tomów historii politycznej Europy w średniowieczu ( Staatengeschichte des Abendlandes Im Mittelalter , Berlin, 1885/87). W 1888 roku powrócił do tematu, który poruszył w swojej Geheimlehre und Geheimstatuten des Tempelherrenordens (Danzig, 1879), przetłumaczony na angielski jako The Secret Teaching of the Temples (2015), i napisał historię powstania i upadku z Templariusze ( Entwickelung und Untergang des Tempelherrenordens ). Jego Preussische Geschichte (4 vols., Stuttgart, 1899-1902), który jest być może jego najbardziej znaczącym dziełem, jest próbą zastosowania kanonów naukowych, a nie patriotycznych do tematu, który był głównie w rękach historyków o patriotycznym nastawieniu. Napisał także Aus des Grossen Kurfürsten letzten Jahren (Berlin, 1897) i Bismarcks Bildung, ihre Quellen und ihre Ęusserungen (Berlin, 1904). W 1902 r. Prutz zrezygnował z katedry historii na Uniwersytecie w Królewcu , którą sprawował od 1877 r., I objął swoją rezydencję w Monachium .