Śmierć urzędnika

Śmierć urzędnika - Antoni Czechow

Egzekutor Iwan Dmitricz Czerwiakow z przyjemnością oglądał operetkę Dzwony kornewilskie, graną w letnim teatrze w petersburskiej "Arkadii". W pewnym momencie zakręciło mu się w nosie i kichnął. Przetarł twarz chusteczką i zawstydził się, bo zauważył, że siedzący przed nim staruszek ociera łysinę rękawiczką. Wstyd przerodził się w niepokój, gdy zorientował się, że staruszkiem jest dyrektor departamentu komunikacji. Natychmiast uniżenie przeprosił, ale stracił humor. W czasie przerwy z niepokojem podszedł do dyrektora i wybełkotał przeprosiny. Nie był jednak zadowolony, w sercu kiełkowały mu podejrzenia, że dygnitarz źle o nim myśli, co może mu zaszkodzić. Po rozmowie z żoną postanowił udać się nazajutrz do departamentu komunikacji i jeszcze raz najmocniej przeprosić. Reakcja dygnitarza nie uspokoiła jednak Czerwiakowa, który pomyślał, iż rozgniewał się on jeszcze bardziej, więc poczekał do końca godzin urzędowania i ponownie podszedł do Brizżałowa. Zniecierpliwiony dygnitarz odprawił go i odszedł. Czerwiakow poczuł się zdruzgotany. Zupełnie się zagubił, planował pisać list, ale nie bardzo umiał, więc poszedł jeszcze raz. Tym razem Brizżałow rozgniewał się nie na żarty, co dobiło Czerwiakowa: wrócił do domu i umarł.