Śliwice w starej fotografii

Śliwice w starej fotografii - Adam Bloch

Albumów prezentujących pomorskie miejscowości w starej fotografii powstało już sporo. Historia Śliwic sięga XII wieku. Nazwę swą wzięły od dzikiej śliwy tarniny, która obficie porastała polanę śliwicką, na skraju której osiedlili się pierwsi przybysze zauroczeni jej kwiecistym kobiercem w okresie wiosennego kwitnięcia. Początkowo Śliwice stanowiły małą osadę, którą zamieszkiwało kilka rodzin trudniących się rybołówstwem, myślistwem, zbieraniem runa i uprawą piaszczystej ziemi. Do 1309 roku Śliwice stanowiły własność książąt pomorskich, którzy pobudowali w XIII wieku kościół parafialny pod wezwaniem św. Katarzyny, był on wykonany z drewna i kryty strzechą. Stał on w miejscu obecnego kościoła. Następnie, do 1466 roku Śliwice znajdowały się w rękach Krzyżaków i z tego też okresu pochodzą pierwsze dokumenty źródłowe o Śliwicach, zawarte w aktach Zakonu Krzyżackiego. Wojna trzynastoletnia w latach 1454 - 1466 doprowadziła Zakon do upadku i ziemie te wróciły do Rzeczypospolitej, stając się własnością królewską. W roku 1618 w miejscu istniejącego kościoła wzniesiono nowy w formie rotundy, wyróżniał się on siedmioma ołtarzami. Bogate wyposażenie kościoła odróżniało go z pośród innych wiejskich kościołów w Prusach Królewskich. Pomimo, że wieś stopniowo się rozwijała, nie ominęły jej przykre następstwa losu. I tak dotykały je grabieże, mordy, zaraza i bieda z powodu kilkuletniej suszy, częściowo strawił je pożar. Wówczas na sejmiku w Toruniu postanowiono uwolnić je od wszelkich obciążeń publicznych na rzecz Skarbu. Aby podnieść zrujnowaną gospodarkę król August II Sas nadał mieszkańcom Śliwic przywilej na mocy, którego ludność mogła swobodnie korzystać z łąk kośnych i pastwisk oraz łowić ryby. Dokument ten zachował się do czasów współczesnych.