Skinner Quentin (red.) - Powrót wielkiej teorii w naukach humanistycznych

Skinner Quentin (red.) - Powrót wielkiej teorii w naukach humanistycznych

Quentin Robert Duthie Skinner (ur. 26 listopada 1940) – brytyjski historyk myśli politycznej, profesor nauk humanistycznych na Uniwersytecie Londyńskim. Wcześniej, w latach 1962-2008, profesor nauk politycznych i historii nowożytnej na Uniwersytecie w Cambridge. Jeden z twórców i głównych przedstawicieli tzw. szkoły z Cambridge w historii myśli politycznej. Autor prac poświęconych metodologii historii idei, a także myśli politycznej wczesnej nowożytności. W 1969, w piśmie „History and Theory” ukazał się esej Q.Skinnera "Znaczenie i rozumienie w historii idei", jedna z nielicznych prac tego historyka tłumaczona na język polski. Mimo iż tekst był poświęcony metodologii, wywołał żywe zainteresowanie przez swoje kontrowersyjne podejście do tematu, wywracające dotychczasowy sposób badań historii myśli politycznej. Tym co w pracy Skinnera było przełomowe jest zwrócenie uwagi na kontekst powstawania prac poszczególnych filozofów, a nie zamykanie ich myśli w sztucznie wymyślonych kategoriach. Jego zdaniem nie wolno abstrahować poglądów myślicieli od wpływu czasów w jakich tworzyli swoje dzieła, ani od ich intencji. Zatem w tym sposobie myślenia istnieją jedynie odpowiedzi na aktualne pytania, które nie stanowią ogniwa "odwiecznych" problemów. Ten swoisty manifest metodologiczny stał się dla Skinnera programem dalszej działalności naukowej poświęconej myśli politycznej wczesnej nowożytności, zwłaszcza teoriom Machiavellego, Hobbesa oraz myślicielom teorii republikańskiej (przez Skinnera nazywanej "neorzymską"). Kolejnym obszarem zainteresowań jest teoria aktów mowy, natura interpretacji i rozumienie w historii, których źródeł można upatrywać w filozofii Ludwiga Wittgensteina. Skinner przeniósł jego rozstrzygnięcia filozoficzne na grunt historii idei. Z uwagi na liczne naukowe zainteresowania i oryginalne do nich podejście, które trudno jednoznacznie zaklasyfikować Q. Skinner bywa często określany sprzecznymi pojęciami, i tak uchodzi jednocześnie za republikanina, idealistę, materialistę, pozytywistę, relatywistę, archeologa, zwolennika historyzmu, a nawet zwyczajnego metodologa. Jest to spowodowane wieloma źródłami inspiracji oraz ilością rozmaitych aspektów jego działalności. W 1978 Q.Skinner został profesorem nauk politycznych na uniwersytecie w Cambridge, natomiast w latach 1996-2008 był tam profesorem historii. Od 2008 pełni funkcję profesora nauk humanistycznych Uniwersytetu Londyńskiego. W swojej karierze wykładał także na licznych innych uniwersytetach, m.in. w Princeton, Oxford, Cornell, na Harvardzie i w Amsterdamie. Wraz z J. G. A. Pocockiem oraz Johnem Dunnem jest jednym z twórców tzw. szkoły z Cambridge w historii myśli politycznej, która na przełomie lat 60. i 70. XX w. zaproponowała nową metodologię interpretacji historycznej filozofii, myśli oraz teorii politycznej. Dziś metodologia ta stosowana jest powszechnie w pracach anglosaskich politologów zainteresowanych badaniem myśli politycznej. ! Uwagi: Oprawa lekko zarysowana i wytarta. Brzegi stron minimalnie zakurzone.