Skarbiec Poezyi Polskiej 1903 r.

Skarbiec Poezyi Polskiej 1903 r. -

Literatura polska nie posiadała dotąd antologii poetów doprowadzonej do najnowszych czasów. Zamiarem naszyta jest lukę ową zapełnić i w tym celu wypuszczamy w świat wydawnictwo niniejsze. Istniejące zbiory poezyi są i przestarzałe, to jest podają utwory autorów do roku 1880 mniej więcej i zbyt drogie, by mogły znaleźć się w każdej biblioteczce, w każdym saloniku miejskim, czy wiejskim. Otóż książka nasza — tuszymy sobie — z obu tych względów na poparcie szerokiego ogółu liczyć powinna. Jest i tania, znacznie tańsza od poprzednich wydawnictw tego ro- dzaju i zawiera utwory tylu poetów polskich, ilu żadna z dotychczasowych antologii nie miała. Oprócz pisarzy najnowszej doby: Glińskie-go, Kasprowicza, Kuczyńskiego, Kutyłowskie-go, Langego, Miriama, Nawrockiego, A. Niemo-jewskiego, Nowickiego, Orota, Rossowskiego, Rydla, Tetmajera, Wierzbickiego, i wielu najmłodszych, podajemy w zbiorze naszym poe-zye zapomnianych lub prawie wcale nieznanych autorów, jak Seweryna Filleborna, Pru-sinowskiego, Jabłonowskiego, Szobera, Na-rzymskiego i t. d.; są to rzeczy bardzo nieraz piękne i na rozpowszechnienie zasługujące. Staraliśmy się też wybierać prace niepo-mieszczone w osobnych książkach, braliśmy je tedy z pism peryodycznych, gdzie spoczywały od lat wielu, znane jedynie szperaczom literackim. Rzecz prosta, że wobec tak wielkiej liczby autorów, nie mogliśmy dawać więcej nad jeden utwór każdego z nich; inaczej książka urosłaby do niebywałych rozmiarów. Od publiczności zależeć będzie powodze- nie rzuconej dziś w świat książki. Co do nas, wiemy, że, licząc na miłość i cześć dla tego co piękne, co duszę uzacnia i uszlachetnia, nie zawiedziemy się. Książka nasza służyć może również jako popularny podręcznik literatury albo też jako najobszerniejsze (pod względem liczby autorów), wypisy przy poważniejszym wykładzie piśmiennictwa polskiego. Wydawca.