Siwiński Wiesław - Człowiek a kultura fizyczna i turystyka. Zarys pedagogiki czasu wolnego

Siwiński Wiesław - Człowiek a kultura fizyczna i turystyka. Zarys pedagogiki czasu wolnego - Wiesław Siwiński

Porządkujący namysł nad teorią rekreacji ruchowej skłania do opinii, iż teoria ta, obok teorii wychowania fizycznego, teorii sportu i wiedzy o rehabilitacji ruchowej człowieka, stanowi integralną część nauk o kulturze fizycznej, a w perspektywie, być może – teorii kultury fizycznej. Nauki o kulturze fizycznej postrzegać można jako obszar refleksji nad rzeczywistością kulturową obejmującą wychowanie fizyczne, sport, rekreację ruchową (i turystykę) oraz rehabilitację ruchową. Cała ta sfera przynależy do szerzej rozumianej kultury, pojmowanej jako „całokształt zobiektywizowanych elementów dorobku społecznego” . Kultura fizyczna, rozumiana w kategoriach humanistycznych, zorientowana na wartości osobowości człowieka, takie jak zdrowie, rozwój, sprawność, uroda, znajduje wsparcie zarówno w personalizmie humanistycznym, jak i neotomistycznej teologii ciała Jana Pawła II . Na tle bliskiej nam teorii wychowania fizycznego jako nauki poznawczej, opisowej i wyjaśniającej, teoria rekreacji postrzegana jest jako nauka praktyczna . Stanowi przestrzeń rzeczywistości kulturowej ukształtowanej wokół aktywności w czasie wolnym, w której obok zachowań zdeterminowanych socjalizacją przebiegają procesy wychowania do rekreacji i kształcenia do rekreacji. W procesach tych, zorientowanych na osobowość człowieka, a więc i na jego ciało, pierwszorzędne znaczenie ma poznanie podmiotu naszych zabiegów, jego motywów, postaw, przekonań, potrzeb, stanu zdrowia, sprawności, wydolności itd. – słowem całego człowieka. Procesy te silnie związane są z uwarunkowaniami środowiskowymi, bytowymi, kulturowymi i czasem wolnym. ! Uwagi: Brzegi stron nieznacznie zakurzone. Oprawa minimalnie zarysowana i wytarta. Książka zawiera notatki długopisem