Siedem kasyd staroarabskich

Siedem kasyd staroarabskich - Mu Allaki

Siedem kasyd staroarabskich” (oryg. Mu'allaqat) to zbiór najważniejszych i najbardziej znanych wierszy staroarabskich, które pochodzą z okresu przedislamskiego, zwanego okresem "Jahiliyyah" (z czasów nieoświecenia). W zbiorze tym znalazły się tzw. mu’allaqat — siedem najbardziej cenionych kasyd (długich wierszy) autorstwa wybitnych poetów tamtego czasu. Te wiersze były tak cenione, że według tradycji miały zostać zawieszone na ścianach Kaaby w Mekce, aby ich piękno i wartość były podziwiane przez całe plemiona arabskie. Warto zaznaczyć, że kasydy te, mimo że pochodzą z okresu, który miał miejsce na długo przed narodzinami islamu, miały ogromny wpływ na późniejszą literaturę arabską, a także na rozwój klasycznej poezji arabskiej. W zbiorze „Siedem kasyd staroarabskich” znajdują się wiersze takich poetów jak: Imru' al-Qays, Antarah ibn Shaddad, Tarafa ibn al-Abd, Al-Khansa, Labid ibn Rabiah, Amr ibn Kulthum i Al-Nabigha al-Dhubyani. Każdy z tych poetów ma swój własny, unikalny styl, jednak ich wiersze łączy pewne wspólne cechy, takie jak majestatyczne obrazy przyrody, męstwo, honor i walka, a także refleksje na temat miłości, śmierci i przemijania.