Sfinks lodowy

Sfinks lodowy - Juliusz Verne

W 1839 roku Amerykanin Jeorling, pragnący opuścić Wyspy Kerguelena, na ktorych przebywał, wsiada na pokład szkunera „Halbrane”, dowodzonego przez kapitana Lena Guya, człowiek milczącego, który akceptuje pasażera z pewną rezerwą. Na pokładzie bosman Hurliguerly chętnie gawędzi z Jeorlingiem, natomiast Len Guy zachowuje dystans; można domniemywać, że ukrywa tajne zmartwienie. Tymczasem pewnego dnia, przekazuje Jeorlingowi nadzwyczajną informację: wypadki i osobistości opisane w sławnej powieści Edgara Poego „Przygody Artura Gordon Pyma” nie są zmyślone, ale zupełnie prawdziwe. Odkrycie trupa na krze zdaje się potwierdzać jego przekonanie: dokumenty znalezione przy ciele poświadczają, że kapitan William Guy, rodzony brat Lena Guya, od jedenastu lat znajduje się na wyspie Tsalal, po masakrze części jego załogi przez tubylców. W porcie na Falklandach, na statek zaciąga sia się kilku dodatkowych marynarzy, pomiędzy którymi znajduje się niejaki Hunt, którego głównym pragnieniem jest dotarcie do bieguna południowego, jeszcze wówczas niezbadanego. Po trudnej żegludze szkuner dociera do mitycznej wyspy Tsalal, opisanej przez Edgara Poego, spustoszonej przez podziemny wstrząs, na której nie ma śladu życia. Zrozpaczony Hunt przyznaje się, że właściwie jest Dirkiem Petersem, towarzyszem przygód Arthura Pyma, przez ostatnie lata poszukującego swego przyjaciela. „Halbrane”, podniesiona nagle przez górę lodową, zostaje zniszczona, a jej jego załoga musi schronić się na lodzie. Wkrótce góra lodowa wpływa w nieznaną cieśninę, która przecina kontynent południowy, i kończy swą drogę, dobijając do stałego lądu....