Seruga Józef - Hołd Introligatorów Warszawskich w dniu imienin Stanisława Małachowskiego. 1946 rok

Seruga Józef - Hołd Introligatorów Warszawskich w dniu imienin Stanisława Małachowskiego. 1946 rok

Józef Seruga (ur. 9 stycznia 1886 w Łapczycy, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – doktor historii, archiwista, bibliotekarz, podpułkownik służby łączności Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej. Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej jako syn Piotra i Marii, z domu Chlebek. W Łapczycy ukończył szkołę podstawową, następnie Państwowe Gimnazjum w Bochni. W tym czasie włączył się i organizował działalność niepodległościową i podziemną (ukrywał uciekinierów z zaboru rosyjskiego, utworzył tajne biuro paszportów), należał do Drużyn Strzeleckich. Ukończył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1916-1918 referent do spraw archiwalnych oraz konserwator zabytków archiwalnych przy Generalnym Gubernatorstwie Lubelskim. W 1931 został kustoszem zbiorów bibliotecznych i muzealnych Branickich i Tarnowskich na zamku w Suchej. Specjalizował się w historii książki polskiej w epoce renesansu, badał dzieje polskiej wojskowości. Wraz z Zygmuntem Hendelem opublikował studium o charakterze architektoniczno-historycznym Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Łapczycy (1919). Podczas wojny polsko-bolszewickiej był dowódcą kompanii telegraficznej nr 2 w Zegrzu. Pracował w Centralnym Archiwum Wojskowym. Został awansowany do stopnia podpułkownika w Korpusie Oficerów Łączności ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i zweryfikowany z lokatą 1. Był oficerem 2 Pułk Łączności. Został szefem łączności w Dowództwie Okręgu Korpusu nr V w Krakowie. W 1929 przeniesiony w stan spoczynku. Jego żoną była Michalina, z domu Pajerska. Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej został ranny w trakcie bombardowania Lwowa, a po agresji ZSRR na Polskę aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. Na wiosnę 1940 został zabrany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Jest pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu. ! Uwagi: Strony pożółkłe. Blok książki spójny. Druk zachowany w dobrym stanie.