Serce Nienasycone 1930 r

Serce Nienasycone 1930 r - Stanisław Adamczewski

Stanisław Adamczewski (ur. 11 grudnia 1883 w Warszawie, zm. 2 sierpnia 1952 w Opaczy) – polski historyk literatury, nauczyciel, profesor Uniwersytetu Łódzkiego. Był synem nauczyciela gimnazjalnego Józefa Adamczewskiego i Anny z domu Kondrackiej. Kształcił się w Warszawie, a następnie w gimnazjum filologicznym w Płocku, które ukończył w 1903. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Dorpacie od 1903, ale przerwał studia w 1904. W latach 1905–1907 udzielał w Warszawie prywatnych lekcji. Po zdanym państwowym egzaminie nauczycielskim podjął pracę jako nauczyciel polonista w prywatnych szkołach średnich w Łęczycy 1907-1908 i Siedlcach 1908-1909, a następnie w Lublinie 1909-1911. Debiutował w „Kurierze Lubelskim” w 1910 szkicem Znaczenie i przeznaczenie twórczości Wyspiańskiego w naszym życiu. W latach 1911-1914 studiował kolejno w Zurychu, Paryżu i Lwowie. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel gimnazjalny w najlepszych szkołach warszawskich (Gimnazjum Zamoyskiego, Gimnazjum im. T. Czackiego). Z doświadczeń dydaktycznych wyrosły dwa podręczniki historii literatury: Zbiór zadań i pytań z literatury polskiej dla uczniów szkoły średniej i Sympozjon. Na potrzeby szkół wydał i opatrzył komentarzami utwory Jana Kochanowskiego, Mikołaja Reja, Wacława Potockiego, Ignacego Krasickiego.