Schorzenia kończyn koni

Schorzenia kończyn koni - K. Szakałow

Kulawizna – u konia nierównomierność ruchu, spowodowana odciążaniem jednej (lub więcej) bolejącej kończyny lub sztywnością kończyn. W większości przypadków, konie kuleją na przednie kończyny, ponieważ utrzymują one 60-65% ciężaru ciała konia, uczestnicząc też w ruchu naprzód. Najczęściej przyczyna kulawizny konia znajduje się w obszarze między kopytem a stawem nadgarstkowym . Istnieją dwa główne rodzaje kulawizny. Przy kulawiźnie ostrej koń nie jest w stanie postawić nogi na ziemi. Przy kulawiźnie łagodniejszej koń chodzi, ale utyka. Kulawizna może być także niewyraźna i możliwa do rozpoznania jedynie przez lekarza weterynarii. Obserwacja konia pod kątem kulawizny może polegać na: Obserwacji konia w stajni – czy równo obciąża wszystkie nogi, czy widoczne są obrzęki lub ślady urazów; Sprawdzeniu, czy w którymś z kopyt nie utkwił twardy lub ostry przedmiot; Kulawizna pochodząca od kopyta może być wyczuta przez dotyk – należy sprawdzić, czy kopyto nie jest gorące; stosuje się też opukiwanie kopyta w różnych miejscach, by sprawdzić bolesność; U koni podkutych bolesność kopyta może być spowodowana wadliwym przybiciem podkowy; Całe nogi konia należy sprawdzić dotykiem, szukając obrzęków i miejsc o podwyższonej temperaturze; Obserwacji konia w ruchu na twardym podłożu – wymaga to udziału dwóch osób, z których jedna prowadzi konia (w stępie, w kłusie, a potem na kole), a druga obserwuje jego ruch; Podczas ruchu konia na twardym podłożu, kulawizna może objawiać się nieregularnym rytmem uderzeń kopyt; Obserwacji szyi konia podczas ruchu – przy stawianiu chorej nogi koń podnosi szyję, by odciążyć bolesną kończynę; Obserwacji wykroku konia, który przy kulawiźnie może być krótszy niż zazwyczaj; Kulawizna może być widoczna dopiero w ruchu pod jeźdźcem (pod obciążeniem).