Rufeisen Autobiografia

Rufeisen Autobiografia - Benignus Józef Wanat

Daniel Rufeisen OCD, także Shmuel Oswald Rufeisen (ur. 1922 w Zadzielu k. Żywca, zm. 1998 w Hajfie) – polski kapłan katolicki żydowskiego pochodzenia, karmelita, konwertyta, misjonarz, tłumacz. Podczas II wojny światowej by uniknąć niemieckiego aresztowania przez około rok ukrywał się w żeńskim klasztorze. W tym czasie podjął decyzję o przyjęciu katolicyzmu. Pomógł w ocaleniu setek Żydów w Mirze na Białorusi. Po zakończeniu wojny powrócił do Polski, gdzie wstąpił do zakonu karmelitów i przygotowywał się do kapłaństwa. W latach 50. po emigracji do Izraela poprosił o nadanie izraelskiego obywatelstwa. Argumentował swoją prośbę pochodzeniem i tożsamością kulturową, do której się zawsze przyznawał. Niektóre odłamy judaizmu uznawały go za Żyda. Władze odmówiły przyznania mu obywatelstwa z powodu wyznania. Po apelacji do Sądu Najwyższego Rufeisen całkowicie przegrał sprawę. Następnie ubiegał się o obywatelstwo Izraela jako nie-żyd. Po sześciu latach przyznano mu obywatelstwo. Do końca życia Rufeisen żył w karmelitańskim klasztorze Stella Maris na Górze Karmel w Hajfie. Ojciec Daniel opisał swoje wojenne losy w wydanej drukiem autobiografii.