Rozmyślania dla zakonnic, tom III, 1927r.

Rozmyślania dla zakonnic, tom III, 1927r. - Krzeszkiwicz

Ignacy ustalił dla braci zestaw ćwiczeń duchowych, które powinni wykonywać, aby się duchowo wzmocnić i spisał je w dziele „Ćwiczenia duchowe” – dość sprawnie, choć jednak językiem z tamtych czasów. Ogromną część książki zajmuje metoda medytacji ignacjańskiej. Drugą znaną metodą modlitewną jest tzw. „Kwadrans szczerości”

W swoim pomyśle na to jak się dobrze modlić, Ignacy zaczął traktować modlitwę w sposób ”programowo-zadaniowy-roboczy”. To jest metoda, która wymaga wysiłku, stałości, wytrwałości i rzeczywistej umiejętności ogarniania własnego czasu. Nie można zwyczajnie znaleźć chwili czasu, żeby się pomodlić, ale aby faktycznie zrobić wszystko, co Ignacy proponuje, do modlitwy codziennej potrzebujemy aż dwóch dni i czterech wolnych terminów. Oczywiście możemy to skomasować i cztery części zrobić razem w jednym kawałku, ale wtedy, po pierwsze, potrzebujemy mniej więcej 1 godzinę 20 minut, po drugie – Ignacemu wydałoby się to pewnie absurdalne i zupełnie bez sensu.