Równość najpierwsza z zasad i orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego

Równość najpierwsza z zasad i orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego - Jerzy Oniszczuk

Zasada równości w prawie 1. W wydanym w pełnym składzie wyroku z 15.7.2010 r. 1  Trybunał Kon-stytucyjny, orzekając o konstytucyjności zróżnicowania wieku emerytalnegokobiet i mężczyzn, stwierdził, że z zasady równości wynika nie tylko nakaz jed-nakowego traktowania podmiotów podobnych, ale również zasada ta „zakłada(...) odmienne traktowanie podmiotów różnych, tj. podmiotów nieposiadającychwspólnej cechy istotnej” (pkt 6.1 uzasadnienia) 2 . Pogląd ten został następniezakwestionowany w wyrokach z 19.4.2011 r. 3  oraz z 12.7.2012 r. 4 , w których TKstwierdził, że „nie można przyjąć, by z nakazu równego traktowania równychwynikał, logicznie albo instrumentalnie, nakaz nierównego traktowania nierów-nych czy też zakaz równego traktowania nierównych”. Stanowisko to zostałopodtrzymane w wydanym w pełnym składzie wyroku z 19.12.2012 r. 5 , w którymTK orzekł o konstytucyjności zastąpienia procentowej waloryzacji świadczeńemerytalno-rentowych waloryzacją kwotową. W wydanych później wyrokachTrybunał stwierdził, że zasada równości „nakazuje jednakowe traktowaniewszystkich adresatów norm prawnych charakteryzujących się w takim samymstopniu tą samą, relewantną cechą i jednocześnie dopuszcza odmienne traktowa-nie podmiotów, które takiej cechy nie posiadają” 6 .Wyroki te stanowią pierwszą od lat próbę uporządkowania relacji treścio-wych między zasadą równości a innymi normami konstytucyjnymi. Pokazująróżne rozumienie przez TK zasady równości oraz jej związków z zakazem dys-kryminacji i zasadą sprawiedliwości społecznej. Skłaniają też do refleksji naddotychczasowym orzecznictwem.