Rok 1863, 1913 r.

Rok 1863, 1913 r. - J. Grabiec

Rok 1863 rozpoczyna serię reprintów złożoną z arcydzieł polskiej historiografii. Znajdą się w niej dzieła tak wybitnych historyków polskich z XIX i początków XX wieku, jak Józef Dąbrowski (piszący także pod pseudonimem J. Grabiec), Michał Sokolnicki, Feliks Koneczny, Fryderyk Skarbek, Walerian Kalinka i wielu innych. Tematycznie w serii znajdą się tomy opisujące polityczne oraz militarne dzieje Polski. Szczególne miejsce w tym unikatowym zbiorze zajmą monografie dotyczące powstań narodowych i wojen prowadzonych przez Polaków, ukażą się także ciekawe biografie oraz dzieła opisujące kształtowanie się sytuacji politycznej w Polsce. Poszczególne tomy wzorują się pod względem szaty graficznej na swych oryginałach. Edytorsko wiele uwagi poświęcono typografii, której kunsztem każdy tom nawiązuje do osiągnięć oficyn wydawniczych z czasów, gdy Polska znajdowała się pod zaborami i z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Ozdobą książek jest bogata ikonografia, zaczerpnięte z oryginałów ryciny, zdjęcia i mapy. Warto zwrócić też uwagę na elegancką i wysmakowaną oprawę poszczególnych tomów, która dedykowana jest wydaniom do zbiorów kolekcjonerskich i bibliofilskich. Wydana z okazji pięćdziesiątej rocznicy wybuchu powstania styczniowego obszerna monografia ukazująca genezę, przebieg walk, oraz tło polityczne i międzynarodowe narodowego zrywu niepodległościowego. Zawiera bogaty wybór reprodukcji fotografii i grafik z okresu powstania. Józef Dąbrowski był pułkownikiem Korpusu Sądowego Wojska Polskiego, prawnikiem, adwokatem, literatem, publicystą i działaczem społecznym. Książki wydawał pod pseudonimem J. Grabiec. Napisanie Roku 1863 poprzedziły kilkuletnie studia historyczne nad tematem. Wydana z okazji pięćdziesiątej rocznicy wybuchu powstania styczniowego obszerna monografia z niewątpliwym znawstwem ukazuje genezę, przebieg walk oraz tło polityczne i międzynarodowe narodowego zrywu niepodległościowego. Cezurą upadku powstania jest aresztowanie i stracenie w Sokołowie ostatniego dowódcy – księdza generała Brzózki.