Rewkowski Pamiętniki Tom I i II

Rewkowski Pamiętniki Tom I i II - Zygmunt Rewkowski

Rewkowski Zygmunt (1807–1893), matematyk, profesor Uniw. Wil. Ur. 24 VI w Wilnie w rodzinie pochodzenia szlacheckiego, był synem urzędnika magistrackiego i właściciela kamienicy przy ul. Handlowej, miał ok. dziesięcioro rodzeństwa. Po ukończeniu gimnazjum w Wilnie studiował R. w l. 1822–7 nauki matematyczno-fizyczne na Uniw. Wil., w tym astronomię, chemię, nawet zoologię u Edwarda Eichwalda, ale pod wpływem Michała Polińskiego poświęcił się wyższej matematyce. W r. 1825 stanął – bez efektu – do konkursu na katedrę wyższej matematyki Uniw. Warsz., potem skupił swoje zainteresowania na rachunku prawdopodobieństwa, którego katedrę przewidziano w Wilnie. W r. 1827 uzyskał magisterium matematyki na podstawie pracy O początkach i wzroście rachunków prawdopodobieństw (Wil. 1828); zwróciło to na niego uwagę N. N. Nowosilcowa, który wyrobił mu roczne stypendium (1827–8) w Akademii Nauk w Petersburgu i w Uniwersytecie w Dorpacie. Specjalizował się w wyższej matematyce ponadto związał się z astronomem P. Tarchanowem i geodetą gen. I. Swobodzkim, pilnie studiował w blibliotekach i muzeach Petersburga i Dorpatu, zdobył dla Polińskiego kalendarz Jana III z 1683 r. z własnoręcznymi dopiskami. W l. 1828–9 brał udział w pomiarach Kraju Północno-Zachodniego (gub. wileńska, grodzieńska, mińska, witebska) pod kierunkiem geodety gen. Karla I. Tennera i astronoma W. J. Struvego.