Rentgenologia kliniczna, 1947 rok

Rentgenologia kliniczna, 1947 rok - Czesław Murczyński

Czesław Murczyński, Teofil Blühbaum (ur. 2 września 1900 w Krakowie, zm. 27 grudnia 1971 w Szczecinie – polski lekarz-radiolog, profesor Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, twórca drugiego w Polsce Ośrodka Izotopowego (1957) oraz Oddziału Radioterapii (1964), członek Komitetu Nauk Medycznych PAN Studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, otrzymując w roku 1925 dyplom doktora wszechnauk lekarskich. W latach 1926–1930 przebywał w Berlinie, specjalizując się w dziedzinie radiologii. Po powrocie do Krakowa pracował jako rentgenolog (zob. aparat rentgenowski, zdjęcie rentgenowskie, promieniowanie i medycyna) w Okręgowym Związku Kas Chorych, a w kolejnych latach w: 1934–1939 – Klinice Neurologii UJ (asystent, kierownik pracowni rentgenowskiej), 1939–1941 – poliklinice w Łucku (Wołyń), jako lekarz radiolog, 1941–1942 – Szpitalu Miejskim w Krakowie (lekarz radiolog), 1944–1948 – UMCS w Lublinie (kierownik Katedry Radiologii i prodziekan Wydziału Lekarskiego) 1948–1974 – Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie. Był organizatorem i kierownikiem Katedry i Zakładu Radiologii PAM oraz dyrektorem Instytutu Radiologii. W latach 1948–1950 pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego, a w latach 1950–1953 – rektora uczelni. Był członkiem m.in.: Komitetu Nauk Medycznych PAN Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego Polskiego Towarzystwa Radiologicznego (założyciel i wieloletni kierownik oddziału szczecińskiego, wiceprezes Zarządu Głównego), International Roentgen Society, Gesellchaft für Medizinisch Radiologie der DDR (członek honorowy), redakcji czasopism fachowych, m.in. Rediologie Diagnostica (NRD. Był pierwszym na świecie lekarzem, który – już w roku 1924 – zastosował preparaty toru do diagnostyki radiologicznej. Utworzył w roku 1957, w kierowanej przez siebie katedrze, Ośrodek Izotopowy (drugi tego rodzaju ośrodek w Polsce), a w roku 1964 – Oddział Radioterapii. Jest autorem kompendium Zarys rentgenologii klinicznej (1947), dwutomowego podręcznika Rentgenologia kliniczna (1952), przetłumaczonego na język rosyjski, oraz 88 artykułów naukowych.