Ramzes Wielki

Ramzes Wielki - Joyce Tyldesley

Ramzes II - Faraon nazwany później przez historię „Ramzesem Wielkim” wprowadził Egipt w okres niesłychanej prosperity, jakiej ten kraj nie zaznał od czasów Totmesa III. Genialny dowódca, wielki budowniczy, panował przez ponad 67 lat a gdy umierał władze po nim przejął jego 13 syn. Niesłychana długość życia tego człowieka jeszcze wyraźniej niż u innych faraonów świadczyła o jego boskim pochodzeniu, a z jego czynów i władzy, jaką dysponował na ziemi można ulec złudzeniu, że był nim w rzeczywistości. Kraj, nad którym Ramzes pewnego dnia objął władzę miał długą – trwającą siedemnaście wieków – historię. Zaznał on już dni wielkiej chwały za panowania wojowniczych królów Totmesa I, oraz Totmesa III, był ciemiężony przez wojowniczy lud Hyksosów a nawet rządzony przez kobietę, która bezprawnie przywłaszczyła sobie tytuł faraona. Wciąż jeszcze żywe było wspomnienie Emhotepa, który dokonał rewolucji religijnej. Bogata historia szła w parze z wspaniałym dziedzictwem kulturowym w skład którego wchodziły piramidy, zaliczane do siedmiu cudów świata, bogata mitologia czy wspaniały sfinks. Ramzes pochodził z rodziny wysoko postawionej, lecz nie królewskiej. Jego dziadek, po którym odziedziczył imię, był wezyrem (najwyższym urzędnikiem państwowym) na dworze króla Horemheba.