Ramoty starego Detiuka o Wołyniu tom III 1921 r.

Ramoty starego Detiuka o Wołyniu tom III 1921 r. - Antoni Andrzejewski

Najmłodszy z sześciu synów szewca Jana i Wiktorii z Walewskich[2]. W 1901 roku wraz z rodzicami przeprowadził się do Poznania, gdzie później był uczniem górczyńskiej szkoły podstawowej, skautem i aktywnym członkiem łazarskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”[2]. Po zakończeniu nauki w 1915 roku pracował w poznańskich zakładach kolejowych. W 1918 roku wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego i brał udział w przygotowaniu powstania wielkopolskiego. Przydzielony 27 grudnia 1918 roku do 1 łazarskiego plutonu powstańczego, który liczył 48 członków i pod dowództwem Kazimierza Kapturskiego wyruszył na pomoc walczącym powstańcom Śródmieścia[2]. Został ranny pod budynkiem Prezydium Policji i zmarł od ran tego samego dnia. Pochowany jest na cmentarzu Górczyńskim, w obrębie pomnika Powstańców Wielkopolskich[2] (kwatera Iak-6-1)