Psychoanaliza a sakrament pokuty ,1937 r.

Psychoanaliza a sakrament pokuty ,1937 r. - Stanisław Huet

Stanisław Marian Huet (ur. 8 lipca 1904 we Lwowie, zm. w nocy z 13 na 14 marca 1961 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, pastoralista, teolog moralista, działacz społeczny, w latach 1953-1956 wikariusz generalny Archidiecezji krakowskiej, zaliczany do tzw. księży patriotów.

Syn Zygmunta. Po ukończeniu w 1922 gimnazjum studiował teologię, najpierw w Wiedniu, następnie we Lwowie, gdzie wstąpił do seminarium duchownego. W 1925 został wysłany na studia doktoranckie na Gregorianum, w 1926 obronił tam pracę doktorską. W 1927 przyjął święcenia kapłańskie, w 1929 obronił pracę doktorską z teologii na Angelicum. Po powrocie do Polski pracował w Żółkwi, a od 1931 w Stryju, gdzie był katechetą w szkole powszechnej im. Jana Kochanowskiego oraz żeńskim seminarium nauczycielskim[3]. W latach 1933-1937 był kapelanem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w Morszynie, w 1937 opublikował prace Psychoanaliza a sakrament pokuty i Aleksander Manzoni. Uwagi nad moralnością katolicką. Od tego samego roku pracował w I Państwowym Gimnazjum i Liceum we Lwowie. 12 lipca 1938 habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim z zakresu teologii pastoralnej i otrzymał stopień docenta.