Przewodnik w czci nieustannej Pana Jezusa 1867 r

Przewodnik w czci nieustannej Pana Jezusa 1867 r - Praca Zbiorowa

Istnienie dzisiejszego miasta Pelplin było przez setki lat ściśle powiązane z działalnością zakonu cystersów. Przybyli oni do Pelplina ze wsi Pogódki w 1276 r. Ich niespełna 20 – letni pobyt w Pogódkach (od 1258 r.) związany był z działalnością księcia tczewskiego Sambora II. Osadzenie mnichów w Pelplinie to zasługa księcia Mściwoja II. Cystersi założyli w Pelplinie opactwo. Klasztor cysterski znajdował się na południe od kościoła i został wzniesiony w kształcie czworoboku, wewnątrz którego znajdował się wirydarz. Prawdopodobnie najstarszą częścią klasztoru było jego południowe skrzydło mieszczące letni refektarz i nowicjat (XIII w.). W części wschodniej znajdowało się oratorium. W skrzydle zachodnim umiejscowiono kuchnię i zimowy refektarz. Poza tym w obrębie opactwa znajdowały się ogrody, młyny, budynek bramny i wieża bramna.