Przewodnik po zwierzyńcu w lesie Wolskim ,1949 r.

Przewodnik po zwierzyńcu w lesie Wolskim ,1949 r. - Karol Łukaszewicz

W obecnym wyglądzie Lasu Wolskiego niewiele albo zgoła nic nie świadczy o tym, że tworzą go dwa uroczyska, z których każde posiada inną historię. Część środkowa i północna, z dzisiejszym ogrodem zoologicznym, kopcem Józefa Piłsudskiego i rezerwatem Panieńskie Skały, należała do majątku w Woli Justowskiej, którego właścicielami pod koniec XIX wieku byli Czartoryscy. W drugiej dekadzie XX wieku teren ten kilkakrotnie zmieniał właścicieli, przechodząc najpierw z rąk spadkobierców księcia Marcelego Czartoryskiego na własność prywatnej spółki Eugeniusza Nitsche i Karola Homolacsa (1916 r.), a następnie Kasy Oszczędności Miasta Krakowa (1917 r.), która dzięki staraniom ówczesnego prezydenta miasta, Juliusza Leo, ofiarowała go w darze mieszkańcom Krakowa. Zaraz po tym wydarzeniu Rada Miejska podjęła specjalną uchwałę, na mocy której na powierzchni obejmującej 335 ha lasu powstać miał Park Ludowy. Nad realizacją tego przedsięwzięcia czuwał w latach 1919-1931 inżynier Wincenty Wober. Zgodnie z jego planem, las został podzielony na strefę parku naturalnego i strefę lasu dochodowego. W latach 1917-1928 założono dzisiejsze polany Lea i Wobra, wybudowano alejki spacerowe, a w roku 1927 rozpoczęto budowę ogrodu zoologicznego, którego otwarcie miało miejsce 6 lipca 1929 roku. W 1937 roku zakończono trwające przez cztery lata sypanie kopca Józefa Piłsudskiego.