Przewodnik po Kaliszu, 1932 r.

Przewodnik po Kaliszu, 1932 r. - Władysław Kwiatkowski

Kalisz (stgr. Καλισία, łac. Calisia, jid. ‏קאַליש‎) – miasto na prawach powiatu w środkowo-zachodniej Polsce, położone na Wysoczyźnie Kaliskiej, nad Prosną, u ujścia Swędrni; historyczna stolica Wielkopolski[4][5], stolica Kaliskiego[6], drugi co do wielkości ośrodek województwa wielkopolskiego, siedziba powiatu kaliskiego, jeden z dwóch głównych ośrodków aglomeracji kalisko-ostrowskiej[7] i Kalisko-Ostrowskiego Okręgu Przemysłowego; siedziba kurii diecezji kaliskiej.

Od 1314 do II rozbioru Polski Kalisz był stolicą województwa kaliskiego. Miejsce obrad sejmików elekcyjnych województwa kaliskiego od XVI wieku do pierwszej połowy XVIII wieku[8]. Następnie został stolicą departamentu kaliskiego w Księstwie Warszawskim, w Królestwie Polskim stolicą województwa (do 1837), później (w latach 1837–1845 i 1867–1918) stolicą guberni. W latach 1975–1998 był stolicą województwa kaliskiego.

Znajdują się tu teatry, muzea, filharmonia, liczne galerie i organizowane są festiwale. Rozwinięty rynek mediowy – liczne gazety lokalne, radio, telewizja.

Według danych z 30 czerwca 2018 roku miasto liczyło 101 279 mieszkańców