Projekt 4 / 84

Projekt 4 / 84

"Chciałbym wziąć białą kartkę i wyczarować z niej spodziewane zjawisko formalne przy pomocy niemal niczego, tak by kartka dalej została biała, nieskalanie czysta. Henryk Tomaszewski. Stoi u brzegu jednej z mazurskich rzek, pozostałość po nieistniejącym dziś młynie – drewniany pal, który od niepamiętnych czasów obejmują ręce łowiących w tym miejscu rybaków. Po dziesiątkach lat powierzchnia drzewa szlifowana tysiącami dłoni pozbyła się wszelkich wypukłości i chropowatości, zyskując lustrzany połysk krzywego zwierciadła tak przejrzystego, iż dziś możemy zobaczyć w nim odbicie swej twarzy. Przez wieki uszlachetnia się powoli lecz nieprzerwanie. Pozostając wciąż drzewem, doznaje metamorfozy najwartościowszego tworzywa, gdyż zaklęty jest w nim czas. Podobnie długowieczną szlachetność zyskują dzieła tych nielicznych twórców, którzy dopracowując przez lata formę, wciąż odrzucając zbędności, eliminując ozdobniki, doprowadzają prace do esencjonalnej czystości, w jakiej forma nie niesie treści lecz sama się w nią przemienia: staje się treścią."