Prawo wekslowe i czekowe z dnia 28 kwietnia 1936 r. Objaśnione orzecznictwem Sądu Najwyższego, 1936 r.

Prawo wekslowe i czekowe z dnia 28 kwietnia 1936 r. Objaśnione orzecznictwem Sądu Najwyższego, 1936 r. - Józef Izydor (oprac.) Hercberg

Prawo wekslowe – zbiór przepisów prawnych regulujący instytucje specyficzne dla weksla jako papieru wartościowego. Wydany ustawą z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe, z mocą obowiązującą od 1 lipca 1936 r. Uchwalenie Prawa wekslowego wiązało się z ratyfikowaniem przez Polskę trzech konwencji genewskich podpisanych 6 czerwca 1930 r., a to konwencji w sprawie jednolitej ustawy o wekslach trasowanych i własnych, konwencji o uregulowaniu pewnych kolizji ustaw w przedmiocie weksli trasowanych i własnych oraz konwencji dotyczącej opłaty stemplowej w przedmiocie weksli trasowanych i własnych. Ustawa polska stanowi tłumaczenie jednolitej ustawy wekslowej. Wraz z jej wejściem w życie przestało obowiązywać rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 r. o prawie wekslowem. Prawo czekowe - polska ustawa uchwalona przez Sejm II RP, regulująca funkcjonowanie czeków. Ustawę znowelizowano trzykrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2006 roku.