Prawo kanoniczne, 1948 r.

Prawo kanoniczne, 1948 r. - Ignacy Grabowski

Ignacy Grabowski prawnik polski, (ur. 1878, zm. 1950) od 1919 profesor prawa kanonicznego na Uniwersytecie Warszawskim. Ogłosił szereg prac, m. i. „Prawo kanoniczne według nowego kodeksu” (1927, II. wyd.) Prawo kanoniczne (łac. ius canonicum) – w Kościołach chrześcijańskich różnych tradycji system norm prawnych określających funkcjonowanie poszczególnych Kościołów, prawa i obowiązki poszczególnych członków (duchownych i świeckich), sposób zarządzania Kościołem, jego strukturę, przestępstwa i kary za nie oraz elementarne przepisy liturgiczne. Nazwa pochodzi od podstawowej jednostki redakcyjnej kościelnych aktów prawnych – kanonu. Pierwotnie to właśnie zbiory kanonów (canones) tworzyły prawo kanoniczne – choć były i są stosowane również inne formy redakcji przepisów. Dla odróżnienia dwóch porządków prawnych – świeckiego i kościelnego – przepisy świeckie oznaczano nomoi (gr. νομοι). Kanon (łac. canon) to wyraz pochodzenia greckiego (κανονες) oznaczający dosłownie sznur ciesielski, a w przenośni prawidło, wzorzec – normę.