Prawidła poprawnej wymowy polskiej, 1946 r.

Prawidła poprawnej wymowy polskiej, 1946 r. - Praca Zbiorowa

Wymowa (wym.) – sposób w jaki dane słowo jest wymawiane w konkretnym języku, lub sposób w jaki ktoś wypowiada dane słowo.

Konkretne słowo może być wymawiane w każdym języku w rozmaity sposób. Zależy to od wielu czynników, takich jak epoka, miejsce zamieszkania danej osoby, jej pochodzenie społeczne, wykształcenie, itp. Tym samym wymowa odgrywa istotną rolę w sferze marketingu, gdyż zależy od niej postrzeganie danej osoby. Niestaranna wymowa sprawia negatywne wrażenie i rozmówcy przypisuje się brak kompetencji. 

Sposób, w jaki poszczególne osoby wymawiają konkretne słowa, zależy w pierwszym rzędzie od zasobu dźwięków (fonemów), występujących w danym języku bądź dialekcie. Dla przykładu: osoba, będąca użytkownikiem języka polskiego, w którego zasobie dźwięków nie występuje angielska spółgłoska bezdźwięczna szczelinowa th, będzie wymawiała słowo death jako det bądź def, ponieważ tak właśnie ów angielski wyraz słyszy. Z kolei osoba nie władająca językiem polskim jako ojczystym będzie miała duże problemy z rozróżnieniem w wymowie bliskich sobie dźwięków polskich ć i cz.

Badaniem fizycznych właściwości dźwięków, występujących w językach naturalnych zajmuje się fonetyka.