Poznań 1956 - Grudzień 1970

Poznań 1956 - Grudzień 1970 - Praca Zbiorowa

Na ulicach polskich miast polała się krew.Robotnicza.Na ulicach polskiego Wybrzeża strzelali chłopscy synowie w mundurach do robotników, żądających praw do ludzkiego życia.Prawdziwi sprawcy wypadków pozostają w cieniu. Za bary¬kadami biurek w warszawskim Domu Partii. Za murami Kremla. Za demonstracyjnymi kordonami „strażaków" zbrojnych w dział¬ka wodne w śródmieściu polskiej stolicy i za przemyślnymi kordonami „ochrony", dzielącej ich od rządzonego narodu. „Lu¬dowa", „demokratyczna" władza, uznająca jedynie orzekanie ex cathedra, „dialog" ze społeczeństwem w formie radiowego czy prasowego przekazu, aktywność obywatelską w postaci serwi-Hzmu i bezkrytycznego poparcia. Wszelkie przejawy naturalnej aktywności społecznej — nie reżyserowane i nie inspirowane przez biurokrację partyjną bądź przez policyjną agenturę — przyjmuje za prowokacje, za imperialistyczne dywersje, za chuligaństwo. Od¬powiada na nie pałką, kastetem, wyrokami, szarżowaniem czołgów na nieuzbrojone tłumy.W tej chwili za wcześnie jeszcze na wnikanie w szczegóły rewolty robotniczej w Trójmieście, Szczecinie i innych miastach polskich. Ale widoczne są tło i sens wypadków; oraz nauki na przyszłość.Poznań-1956 ma wartość symbolu. W ogromnej większo¬ści komentarzy zachodnich powtarza się ta nazwa i data. Nieznajomość polskich spraw pozwala na efektowne analogie tam, gdzie ich nie ma.