Powstanie styczniowe w Zagłębiu Dąbrowskim

Powstanie styczniowe w Zagłębiu Dąbrowskim - Ryszard Szwed

Powstanie styczniowe wybuchło w nocy z 22 na 23 stycznia 1863 roku. Okres ten zbiegł się w czasie z chorobą Jacka Siemieńskiego, który nie był w stanie przybyć w okolice wzgórza zamkowego w Będzinie. Miejsce to miało być bowiem punktem koncentracji spiskowców w Zagłębiu Dąbrowskim. Spiskowcy opuścili więc będziński zamek i grupami udali się do Ojcowa, gdzie zorganizowano obóz powstańczy. Oddziałem dowodził pułkownik Apolinary Kurowski. Za granicą czekały przygotowane specjalnie dla powstańców zapasy broni i amunicji. Na terenach Zagłębia stacjonowały wówczas niewielkie oddziały rosyjskie. W celu wyzwolenia naszego regionu 5 lutego, pułkownik Kurowski wraz z wydzielonym oddziałem rozpoczął marsz z Ojcowa. Oddział składał się z jazdy, kosynierów i strzelców. Pierwszym zajętym bez walki miastem okazał się Olkusz, w którym ustanowiono władze powstańcze i utworzono Gwardię Narodową. Dzień później oswobodzono Sławków, w którym także ustanowiono władze Tymczasowego Rządu Narodowego. Następnie celem powstańców stało się opanowanie stacji kolejowych wraz z komorami celnymi oraz przejść granicznych w Modrzejowie i Czeladzi. Rosyjska straż graniczna na wieść o zbliżających się powstańcach uciekła do Prus. Po zdobyciu stacji w Maczkach, wszystkie siły skierowano do Sosnowca, gdzie stoczono jedną z ważniejszych bitew.