Powrót krasnoludków 1946 r.

Powrót krasnoludków 1946 r. - Piotr Jerszow

"Konik Garbusek" to nie jest bajka, którą bym pamiętała z mojego dzieciństwa. To bajka pokolenia moich rodziców, a dowiedziałam się o niej z tej książki. Wymieniona została tu jako ulubiona opowieść Jacka Cygana, ale znany "układacz słów" (jak sam o sobie mówi) pamiętał wydanie z ilustracjami Jana M. Szancera. W moje ręce dostało się zaś wydanie ilustrowane przez rosyjskiego malarza i ilustratora książek dla dzieci Giennadija Spirina I tym sposobem mamy esencję rosyjskiej kultury pod postacią mariażu klasycznej baśni i niezwykłych, sięgających klimatem i stylem do renesansowej sztuki, ilustracji.  Nie wiem jak Wam się podobają ilustracje Szancera (TU znalazłam to wydanie), ale ja wolę wyobraźnię rosyjską. "Konik Garbusek"' to opowieść o niezwykłych perypetiach najmłodszego z trzech braci, i jak to w baśniach bywa, tego najmniej pracowitego - beztroskiego Iwana Głuptasa. Ale tylko pozornie wydaje się on być głuptasem, ponieważ już na początku baśni okazuje się, że najlepiej potrafi poradzić sobie w trudnych sytuacjach życiowych. Co się dzieje później ze starszymi braćmi nie dowiadujemy się; podejrzewać można, że radzą sobie w życiu bez pomocy czarów i magii ;-) Ojciec trójki, chcąc poznać tajemniczego sprawcę zniszczeń na polu, posyła kolejno każdego z synów by pod osłoną nocy dowiedzieli się, kto tratuje pszenicę. Dwaj starsi zasypiają podczas straży, natomiast najmłodszy zaopatrzywszy się w pajdę chleba i sznur nie daje się zmorzyć snowi i zauważa przepiękną, złotogrzywą klacz. W zamian za wypuszczenie na wolność zwierzę obiecuje głuptasowi, że następnego dnia po domem zastanie dwa piękne konie, które może sprzedać oraz trzeciego - pokracznego konika, z dwoma garbami i uszami długimi jak u osła, którego ma zostawić sobie i o niego dbać.  Garbusek okazuje się ma niezwykłe umiejętności, które pomagają Wani wyjść z różnych opresji. Goniąc swych braci, Wania znajduje w drodze świecące pióra Ognistego Ptaka i od tego momentu jego życie zaczyna komplikować się coraz bardziej (przed czym ostrzegał go Garbusek). Wania musi zostać u cara jako koniuszy, śpi w dzień a opiekuje się końmi w nocy przy blasku światła, które daje pióro, czym wzbudza zazdrość u jednego ze sług władcy. Carowi zachciewa się mieć takiego ptaka i Garbusek pomaga chłopcu spełnić życzenie władcy. Kolejną zachcianką staje się córka króla Księżyca. Garbusek podpowiada jak porwać przepiękną dziewczynę. Ale córka nie chce wyjść za cara i stawia warunek: chce odzyskać zgubioną na dnie morza szkatułkę z cennym pierścieniem oraz chce siedowiedzieć dlaczego od pewnego czasu nie może zobaczyć swego ojca. Oczywiście wykonawcą wszystkich poleceń staje się Wania a pomaga mu wierny Garbusek.