Powieści Stefana Żeromskiego, 1928 r

Powieści Stefana Żeromskiego, 1928 r - Stefan Żeromski

Syzyfowe prace: 302 s.,

Popioły: 354 s.,

Zamieć: 274 s.,

Popioły: 354 s.,

Dzieje ghrzechu: 302 s., 

Promień: 179 s., 

Przedwiośnie: 383 s.,

Syzyfowe prace: 302 s.,

Ludzie bezdomni: 210 s.,

Nawracanie judasza: 362 s.,

Popioły: 366 s.,

Uroda życia: 255 s.,

Wiatr morza: 318 s.,Stefan Żeromski (pseudonimy Maurycy Zych, Józef Katerla) – urodził się 14 X 1864 w Strawczynie (kieleckie), polski powieściopisarz, nowelista. Pisywał też dramaty i uprawiał publicystykę. Wywodził się ze zubożałej rodziny szlacheckiej, w której jednak ciągle żywotne było zainteresowanie losami kraju. Uczęszczał do gimnazjum w Kielcach, a jego doświadczenia z tego okresu wpłynęły na kształt wielu późniejszych dzieł (Dzienniki, Syzyfowe prace). Wcześnie stracił rodziców, przez pewien czas utrzymywał się z dawania korepetycji. Ciężka sytuacja materialna i zły stan zdrowia nie pozwoliły mu uzyskać matury. W 1892 r. odbył szereg podróży zagranicznych i ożenił się z Oktawią Rodkiewiczówną. Wspólnie z nią udał się do Szwajcarii, gdzie pracował jako zastępca bibliotekarza. Wrócił do kraju w 1897 r. Jeszcze wielokrotnie przyszło mu swą ojczyznę opuszczać, sporo podróżował zmuszony rozmaitymi okolicznościami. W 1918 roku stracił syna. Wymieniany jako faworyt do literackiej nagrody Nobla w 1924 r., nie otrzymał jej. Do końca życia starał się pogodzić działalność literacką z narodowo-społeczną.

Najsłynniejsze powieści to:
- "Syzyfowe prace"
- "Przedwiośnie"
- "Rozdziobią nas kruki, wrony"
- "Siłaczka"
- "Doktor Piotr"
- "Popioły"
- "Ludzie bezdomni"