Posługiwanie ojcostwli Boga

Posługiwanie ojcostwli Boga - Zbigniew Kiernikowski

Książkę dobrze charakteryzuje rzeżba z katedry w Chartres pokazana na okładce. Scena ofiarowania Izaaka przez Abrahama na Górze Moria pod pewnym względem możne być widziana jako paradygmat ojcostwa zarówno ze strony Abrahama, jak i Izaaka. Postaci obydwu nie są skierowane ku sobie, lecz wpatrzone w Kogoś innego, chociaż relacja między nimi jawi się jako bardzo ścisła: Abraham swoim ciałem, swoimi lędżwiami obejmuje Izaaka i podtrzymuje jego głowę, niejako orientuje jego twarz i wzrok nie ku sobie, lecz w tym samym kierunku, w jakim on spogląda. On wie, że Bóg przewidzi. Izaak tego się uczy.  Scena ta - mimo tragicznej tematyki - tchnie spokojem i otwartością. Jest niejako pełnym dostojeństwa i majestatu, jednocześnie bezpretensjonalnym i ubogim, oczekiwaniem na wielkie, nieprzewidywalne ze strony człowieka - a jednak przewidziane ze strony Boga - wydarzenie. Ten spokój i pewność może właśnie pochodzą stąd, że obaj nie stoją już (tylko) na ziemi, lecz ich stopy spoczywają na tym, który zostanie złożony w ofierze. Jest Ktoś, kto został za nich poświęcony. Ktoś, kto został poświęcony za nas wszystkich, abyśmy wsparci na Nim, mogli spoglądać w kierunku Ojca... Taka jest myśl przewodnia niniejszych rozważań rekolekcyjnych i to jest też chyba zasadniczym składnikiem zarówno chrześcijańskiego życia jak i pasterskiego posługiwania.