Polskie lotnictwo we Francji 1940

Polskie lotnictwo we Francji 1940 - Bartłomiej Belcarz

Polskie Siły Powietrzne we Francji - trzeci, obok wojska i marynarki wojennej, rodzaj sił zbrojnych Wojska Polskiego we Francji. Po upadku Polski, zaczęto tworzyć nowe jednostki we Francji. Na podstawie tzw. umowy lotniczej z Francją podpisanej 4 stycznia 1940r. przystąpiono do sformowania 2 dywizjonów lotniczych wraz personelem naziemnym, 2 eskadr współdziałania oraz bliżej niekreślonej ilości rezerwowych jednostek kadrowych. 10 stycznia pierwsza grupa lotników została skierowana do Bazy Lotniczej w Montpellier (grupę tą później nazywano Eskadrą Montpellier) i rozpoczęła szkolenie, które pierwotnie było zaplanowane na 3 do 4 miesięcy, jednak na skutek szybkich postępów u kursantów zostało zakończone po upływie miesiąca. Po zakończeniu szkolenia w 26 marca podczas uroczystej odprawy, piloci Eskadry zostali przydzieleni kluczami do francuskich dywizjonów celem odbycia praktyki frontowej. Pododdziały PSP we Francji: I/145 Dywizjon Myśliwski Warszawski II/8 Dywizjon Myśliwski III Dywizjon Myśliwski IV Dywizjon Myśliwski I Dywizjon Bombowy I Dywizjon Współpracy II Dywizjon Współpracy Grupa Szkół Lotniczych "Dywizjon Warszawski był pierwszym dywizjonem myśliwskim, sformowanym we Francji. Powstał on z tak zwanego Dywizjonu Finlandzkiego, który uzupełniono personelem latającym, i ziemnym z Ośrodka Lotniczego w Lyonie. Dywizjon Finlandzki był polską jednostką lotniczą, powstałą z ochotników z pośród dawnego personelu Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Dęblinie, którzy zgłosili się do Korpusu Ekspedycyjnego, formowanego na pomoc Finlandii, napadniętej przez Sowiety."