Polska Edwarda Hartwig

Polska Edwarda Hartwig - Julia Hartwig

Album zawierający kilkadziesiąt fotografii krajobrazowych Edwarda Hartwiga. Jest on dla polskiej kultury tym,czym muzyka Chopina,malarstwo Chełmońskiego i poezja Mickiewicza.Wybór nie jest chronologiczny,jednak wszystkie prace łączy dusza arytysty,której nie da się pomylić z żadnym innym fotografem. Dokonując dużych uproszczeń, można powiedzieć, że fotografię Hartwiga charakteryzują trzy zasadnicze czynniki: kreacja, estetyka, wizualizm. Jego fotografia nie ogranicza się do prostego zapisu wrażeń, jakich dostarcza otaczająca rzeczywistość. Autor kreował swoją wizję świata, pozostawiając jednak czytelne inspiracje realnością. Motywy czerpane z natury, pejzażu, architektury oraz człowiek i stosunki między nimi zachodzące siłą artystycznej kreacji subiektywnie splecione lub przetworzone technicznymi zabiegami i przeniesione na płaszczyznę zdjęcia, tworzyły nowe treści i nowe wartości estetyczne (…). Prace Edwarda Hartwiga (…) to manifestacja nieograniczonej swobody twórczej. To znakomity przykład przełamywania tradycji, bierności postrzegania percepcji, burzenia estetycznych konwencji i standardów technicznych fotografii. Bogactwo form, ich oryginalność i siła ekspresji powstałych dzieł jest równa dziełom sztuk plastycznych. Autor jest jednym z tych fotografików polskich, którzy dowiedli równowartości fotografiki i plastyki. Grzegorz Bojanowski, wstęp do katalogu wystawy „Edward Hartwig. Fotografia” w Galerii Wirydarz. Edward Hartwig (ur. 6 września 1909 w Moskwie, zm. 28 października 2003 w Warszawie) – polski fotograf, brat Julii i Walentego. Jeden z najbardziej znanych na świecie fotografików polskich; uznawany za artystę wszechstronnego, łączącego w pracach fotografię i grafikę; zafascynowanego na równi pejzażem i człowiekiem, fotografią teatralną, architekturą, szczegółem.