Położenie robotników polskich w czasie wojny 1939 - 1945 część 1 1949 r.

Położenie robotników polskich w czasie wojny 1939 - 1945 część 1 1949 r. - Władysław Rusiński

Prof. dr hab. Władysław Rusiński, kierownik katedry Historii Gospodarczej w latach 1954-1962 urodził się 24 marca 1911 r. w Nowej Wsi koło Żnina w wielodzietnej rodzinie robotniczej. Ze względu na warunki materialne w wieku 17 lat rozpoczął pracę zawodową początkowo w Pakości, a od 1932 r. w Poznaniu, przygotowując się jednocześnie eksternistycznie do matury. Zdany w 1933 r. egzamin dojrzałości pozwolił mu podjąć studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. W ciągu dwóch lat studiów przygotował pracę magisterską pt.: „Uwarstwienie ludności wiejskiej w królewszczyznach Prus Królewskich w drugiej połowie XVII wieku”, pod kierunkiem prof. Jana Rutkowskiego, która została opublikowana na łamach „Roczników Dziejów Społecznych i Gospodarczych”. Po zakończeniu studiów w 1937 r. rozpoczął pracę w charakterze asystenta-wolontariusza w Katedrze Historii Gospodarczej Uniwersytetu Poznańskiego. Stopień doktora uzyskał w 1939 r. na podstawie rozprawy pt.: „Osady tzw. Olędrów w dawnym województwie poznańskim” przygotowanej pod opieką prof. Jana Rutkowskiego. Praca została opublikowana w 1947 r. Podczas okupacji pracował na wsi, później jako robotnik budowlany i w fabryce czapek; końca wojny doczekał jako administrator w lecznicy chorych na płuca.
Po wojnie wrócił na Uniwersytet Poznański zostając asystentem w Katedrze II Prawa Polskiego. Przez cały czas pracował jednak pod opieką naukową prof. Rutkowskiego. W 1952 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1958 r. tytuł profesora zwyczajnego. Od 1947 r. pracował na drugim etacie w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu (przemianowanej w 1974 r. na Akademię Ekonomiczną w Poznaniu), do której ze względu na wprowadzony wtedy wymóg jednoetatowości ostatecznie przeszedł w 1962 r. Z uczelnią tą związany był do 1981 r., w którym to przeszedł na emeryturę.