Pokonywanie traumy

Pokonywanie traumy - Anna C. Salter

Ta książka z pewnością nie jest dla wszystkich. Skierowana jest do tych, którzy mają zawodowy obowiązek lub też odwagę i siłę patrzeć na to co jest, jakim jest. Moc naukowej wiwisekcji Anny C. Salter rozprasza mroki drażliwego społeczne tabu, jakim jest pedofilia. Ofiary i napastnicy niczym w greckim dramacie, określeni są klarownie i jednoznacznie, ich dramatyzm wynika z uświadomienia nam ich ról i racji. Autorka przeprowadza czytelnika przez główny nurt problematyki korzystając z obszernego materiału badawczego przypatruje się sprawom uważnie, kompetentnie i nie unikając niczego co ważne. Książkę przepełnia pasja odkrywania prawdy, która porusza i przeraża. Być może to jedyna droga do poznania grozy rzeczywistości, maskującej się, uciekającej w koturnowość i banał, czasem tylko znienacka osłupiającej irracjonalnym okrucieństwem. Tej grozy nie tworzy z rozmysłem autorka jako dramatycznej konstrukcji wywodu, pojawia się ona jako efekt prostej konstatacji, sygnalizującej z atawistyczną pewnością, że zachodzi coś niebywale tragicznego i rujnującego nasze wyobrażenie na temat porządku społecznego. Książka pokazuje przede wszystkim dramaty ludzi, ofiar i sprawców oraz ich bliskiego i dalszego otoczenia. Ofiary jako zdobycze, zainfekowane są destrukcją uwiedzenia - niekiedy w niewyobrażalnie wczesnym wieku, napędzane internalizowanym patomechanizmem przez długie lata, doznają w następstwie „podeptania serca” szeregu psychicznych dysfunkcji, dysocjacji, prowadzących do poczucia zniewolenia i osadzeniem w pułapce samotności „ z drugiej strony lustra”. Mimo obnażenia skomplikowanej pedofilskiej praktyki uwodzenia, osaczania ofiar, omotywania ich, maskowania się sprawców i ich racjonalizacji, książka nie jest moralitetem o „polowaniu na czarownice”. Przedmiotem zainteresowania jest dramat stron, choć z sympatią i ze współczuciem ulokowanym po stronie ofiar, prowadzącym do konstatacji, że „interakcja pedofilska” jest „większym dramatem”. Celem publikacji jest ukazanie drogi do pokonania traumy przez osoby wykorzystane seksualnie w dzieciństwie, odzyskania siebie i uzdrowienia. Uwolnienie się ofiary od sprawcy w sensie psychicznym trwa długo, lecz może prowadzić do katharsis osoby, będącego celem postępowania. Budzenie świadomości sprawców, ich odpowiedzialności, prowadzenie terapii na wzór terapii uzależnień jest jedynie sposobem, próbą opanowywania zjawiska.