Poezye Edmunda Wasilewskiego Tom I 1840 r

Poezye Edmunda Wasilewskiego Tom I 1840 r - Edmund Wasilewski

Edmund Wasilewski (ur. 16 listopada 1814 w Rogoźnie w Lubelskiem, zm. 14 listopada 1846 w Krakowie) – polski poeta, nauczyciel, piewca Krakowa. Znany jako poeta Wolnego Miasta Krakowa, uznawany za najwybitniejszego krakowskiego poetę przed Stanisławem Wyspiańskim.

Edmund Wasilewski był od lat dziecięcych związany z Krakowem, a cała jego twórczość ściśle dotyczy tego miasta. W 1840 sławę przyniósł mu poemat Krakowiaki złożony z luźno powiązanych fragmentów w postaci przyśpiewek ludowych związanych z Krakowem oraz podania o Lajkoniku. Utwór uznawany jest za jedną z najwybitniejszych XIX-wiecznych stylizacji ludowych. Poemat został opublikowany w „Tygodniku Literackim”. Z Krakowem, a zwłaszcza Wawelem, związane były też jego utwory Katedra na Wawelu (1841) i Dzwon Wawelski (1841).

Do wielu utworów Edmunda Wasilewskiego muzykę skomponował Stanisław Moniuszko i pieśni te zyskały popularność ze względu na patriotyczny charakter.

Edmund Wasilewski został pochowany na Cmentarzu Rakowickim. Na ścianie domu, w którym zmarł, przy placu Dominikańskim, znajduje się pamiątkowa tablica, a jedna z ulic w Dębnikach nosi jego imię.