Poezje I. 1901r

Poezje I. 1901r - Jezry Żuławski

Jerzy Żuławski-Urodził się 14 lipca 1874 w Lipowcu, pow. ropczycki (ówczesny zabór austriacki). Ojciec jego, dzierżawiący ten majątek, był uczestnikiem powstania 1863 r. Lata dzieciństwa późniejszy pisarz spędził w rodzinnym majątku, w Młynnem pod Limanową. Do gimnazjum uczęszczał w Bochni i w Krakowie. Od 1892 r. studiował na politechnice w Zurychu, później - w związku ze zmianą zainteresowań - przeniósł się na wydział filozofii w Bernie (Szwajcaria), otrzymując w 1898 r. stopień doktora na podstawie rozprawy o Spinozie.

Po powrocie do kraju zaczął pracować jako nauczyciel w gimnazjum w Jaśle, potem - po ożenieniu się - w Krakowie, gdzie nawiązał stosunki ze środowiskiem literackim, w krakowskim "Życiu" publikował też swoje utwory, a wreszcie rzucił pracę pedagogiczną. Przez krótki czas, w 1899 r, współredagował pismo "Krytyka". Później zaś, zniechęcony do życia osiadłego, przebywał zarówno w Krakowie, jak we Lwowie i Zakopanem, podróżując także do Niemiec, Szwajcarii, Włoch i Francji. Urzeczony górami wiele razy przebywał w Alpach i robił odkrywcze wyprawy w głąb Tatr. Był jednym z założycieli Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i uczestniczył w wyprawach ratunkowych. Na stałe przeniósł się do Zakopanego w 1910 r. z drugą żoną (miał z nią trzech synów: Marka, późniejszego malarza; Juliusza, który w przyszłości zostanie pisarzem, i Wawrzyńca - przyszłego kompozytora). W latach 1911-1912 współredagował pismo "Zakopane".

W momencie wybuchu pierwszej wojny wstąpił do Legionów Piłsudskiego, gdzie m.in. pracował w Departamencie Wojskowym, a później rozwinął działalność publicystyczną na terenie Królestwa (m.in. redagował w Łodzi pismo "Do broni!"). Krótko przebywał we Wiedniu przy Naczelnym Komitecie Narodowym. W 1915 r. został przeniesiony do Komendy Legionów w Piotrkowie (jako podporucznik), pełniąc funkcję łącznika Komendy ze sztabem I Brygady. Zmarł na tyfus 9 sierpnia 1915 r.