Podróż do Ziemi Świętej Syrii i Egiptu 1582 - 1584

Podróż do Ziemi Świętej Syrii i Egiptu 1582 - 1584 - Krzysztof Mikołaj Radziwiłł

W Polsce XVI w. Egipt, będący współcześnie synonimem miejsca wymarzonego wypoczynku oraz ziemi kryjącej jeszcze wiele niezgłębionych tajemnic starożytnego świata, był krajem mało znanym i niezbyt popularnym. Było to skutkiem wielkiego oddalenia kraju faraonów od Rzeczypospolitej, a z pewnością także niemniejszą rolę odgrywał fakt, iż Egipt był muzułmański, co czyniło go krajem dość niebezpiecznym dla podróżujących doń chrześcijan. Poza tym zainteresowanie kulturą orientalną zaspokajały w Polsce, w dużej mierze, kontakty ze wschodnimi (Rosja) i południowymi (Turcja) sąsiadami. W epoce renesansu rozbudzona fascynacja antykiem kumulowała się głównie w studiach nad starożytną nauką, kulturą i sztuką Greków i Rzymian oraz pismami biblijnymi. Inne, bardziej egzotyczne kultury antyczne (jak choćby egipska), nie cieszyły się aż takim zainteresowaniem. Także starożytne zabytki w formie budowli bądź ruin można było podziwiać bez opuszczania Europy, choćby w niezwykle często odwiedzanej Italii. Niemniej nie brakowało chętnych na poznanie uroków egipskiej ziemi. To pragnienie zaspokajano zazwyczaj przedłużając pielgrzymkę do Ziemi Świętej o zwiedzanie delty Nilu. Nie zawsze było to regułą, gdyż np. Zbigniew Gorajski w 1626 r. specjalnie udał się do Egiptu, nie odwiedzając po drodze Palestyny.