Poczet prawników polskich XIX XX w

Poczet prawników polskich XIX XX w - Krzysztof Pol

Dzieło Krzysztofa Pola zawiera zbiór (…) drogowskazów, którą drogą należy pojść, aby zbudować nie tylko państwo prawne, ale państwo, którego prawo jest prawe. Dzieło to pozwala nam także bardzo wysoko trzymać głowę w rozmowach z innymi. Polscy prawnicy umieli korzystać wiele z nauki światowej, umieli także zdobytą na obcych uczelniach wiedzę dostosowywać do potrzeb naszego społeczeństwa. Zasłużyli na naszą wdzięczność, a przede wszystkim na trwanie w naszej pamięci. Obyśmy byli w stanie pójść za tymi drogowskazami. Przedmowa (prof. dr hab. A. Zoll) Jurysprudencja rozwija się dzięki wybitnym teoretykom i praktykom. Wiemy, że wielokrotnie ludzi wybitnych kształtuje przebyta przez nich droga życiowa, w tym proces edukacji, studia, odbyta praktyka i niejednokrotnie zaangażowanie społeczno-polityczne. Dlatego też ważnymi wydają się badania biograficzne nad wybitnymi prawnikami, bo nic tak nie uczy, jak dobrze przedstawiony przykład. Prezentacja życiorysów ludzi, których nazwiska stale występują w danej nauce lub tradycji zawodowej ma nie tylko walor poznawczy w aspekcie historycznym, ale i w etycznym. Słowo wstępne do wydania drugiego (dr A. Redzik) Niniejsze wydanie przejrzał i uzupełnił dr Adam Redzik – doktor nauk prawnych (UJ),doktor nauk humanistycznych (KUL), adiunkt na WSNSiR UW oraz na WPiA UKSW, redaktor Palestry, stypendysta Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2007 i 2008 r.). Autor ponad dwustu publikacji, przede wszystkim z zakresu dziejów prawa, prawa porównawczego, historii nauki, w tym kilku książek, m.in. Zarys historii samorządu adwokackiego w Polsce (2007 i 2010), Prawo prywatne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie (2009). Krzysztof Pol (1941–2008) – prawnik, dziennikarz, publicysta, praprawnuk Wincentego Pola. Urodził się w Lublinie. Tam też ukończył prawo na UMCS. Niemal od czasów studiów publikował na tematy związane z historią i prawem. W latach 1972–1984 pracował w TVP. Przygotowywał historyczne filmy dokumentalne. Pisał też słuchowiska historyczne dla Teatru Polskiego Radia. Efektem jego licznych podroży są książki: Rejs na „Gryfie” (1981), Z pomocą ginącym (1987), Smak afrykańskiej przygody (1987). W latach 90. XX w. zaczął publikować eseje o wybitnych prawnikach polskich. Były one wstępem do rozpoczęcia prac nad „Pocztem prawników polskich”, który ukazał się po raz pierwszy w 2000 r. i z pewnością stanowi opus vitae Autora.